Gece Yarýsý
 
Gece yarýsý
Bir kadýn aðlýyor sessizce
 Sokak lambasýnýn altýnda
 Gözyaþlarý asfaltý öpüyor
 Ve kimse sormuyor neden aðlýyorsun böyle?
Ben geçiyorum yanýndan
Elim cebimde kalbim dýþarýda
Utanýyorum çünkü
Ben de ayný yerdeydim
Dün gece ve öbür geceki gibi
Rüzgâr hafifçe esiyor
Yaþlý bir çýnarýn yapraklarýný okþuyor
Sanki ona susma diyor
Ya da aðla, dök içini
Yaðmur baþlamak üzere
Toprak kokusu yükseliyor nemli, derin, affedici
Kadýnýn saçlarýnda birkaç ýslak yaprak takýlmýþ
Gözyaþlarýyla karýþýyor
Sanki doða da onunla aðlýyor sessizce,
Büyük bir anne gibi kollarýný açmýþ ama dokunamýyor
Ben duruyorum biraz ötede
Ayaklarýmýn altýnda küçük bir papatya ezilmiþ
Yine de baþýný kaldýrmaya çalýþýyor týpký o kadýn gibi týpký ben gibi
Bir kuþ ötüyor uzaktan gecenin içinde tek baþýna
Belki o da birini arýyor belki o da unutamýyor
Ve ben bir an elim cebimden çýkýyor
Adým atýyorum ona doðru rüzgâr saçlarýmý karýþtýrýyor
Sanki hadi diyorum insanlýk biraz da budur
Dök içini aðla ama asla pes etme
Mehmet Aluç