Yokluğun ve üzüntünün olmadığı bir yer,
uzaktan bile hasretine kapılırım.
Mesafe değil, ayrılık yorar yüreği;
kavuşma ateşi sarar içimi.
İçimde kapanmayan bir pencere,
yerle gök arasında bir özlem.
Gönlümde ebedî bir rüzgâr eser,
her esişinde kokusu gelir.
Yine de susuzum, kupkuru…
Altından ırmaklar akan o yurt,
ışıkla yıkanır, sonsuz bir sükûnla.
Hasret, içimde dağ olur büyür.
Kalabalıkta bile garip ve yalnızım,
görmesem de hayaliyle alırım her nefesi.
Ruhum uçsuz bucaksız bir boşlukta,
içimde ona akan bir nehir var;
gözlerin kapanmadığı bir sonsuzluk,
ne durur, ne diner, ne de geri döner.
Dönebilmek nasip olursa bir gün,
o kapılar ardına kadar açık
yalnız hak edene,
sonsuzluğa kadar.
mesakin — 09/04/2024
(
Cennet Özlemi başlıklı yazı
mesakin tarafından
9.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
