Karanlık Gecede Bir Adam

Ufukta kızıl güneş ha battı ha batacak

Ne bahardan ne güzden haber yok anılardan

Zehir dişli karanlık onu yuttu yutacak

Hiçbir ses seda çıkmaz o bildik tınılardan. 

Uzaklardan bir mehtap dostça sıyrılıp gelir

Akıp gider daimi gümüş renkli bir dere

Çile yüklü bir adam neler söyler kim bilir

Derdini döker iken karanlık gecelere?

Karanlığa sırt vermiş saçlarına düşmüş ak

Boşa geçen ömrüne çeker iken bin eyvah

Geceyle mi dertleşir yıldızlara bakarak

Gözlerden akan yaşa şahit olur her sabah?

Mehtap da artık gitti dağıldı hep bulutlar

Kanadı kırık kuşlar boyunları bükülmüş

Birer birer biterken umut vermez umutlar

Düştü yıkıldı adam bir girdaba çekilmiş. 

Bilmedi kimse nedir ruhunu yere çelen

Bir ahtapot misali daldıkça daha dalan

Öyle bir ıztırap ki gönlü her yerden delen

Cevapsız sorulardır adamdan geri kalan. 

Nuri Baş