Köylü çocuğu olmanın en büyük avantajı; doğayla,hayvanlarla,çicek ve böceklerle haşır neşir olup ailemizin ne zorluklarla baş ettiklerine şahit olmaktı.Yetmiş- seksen kiloluk tahıl çuvallarını babam sırtında taşır,evimizin önündeki ambara boşaltırdı.Altı veya yedi tane ambarın gözleri olurdu; birine buğday,birini arpa,birine mısır doldururduk, ambarın dolu olması, o yılki hasat mevsiminin bereketli geçtiğinin işaretiydi.
Arpa ekimi...Yer seçme özelliği yoktur,dağa,bayıra ve ovaya kuru toprağa ekebilirsiniz yani yağmurun yağmasını beklemezsiniz hatta kimi yerlerde öyle olur ki,boyunuzu aşar yükseklikleri.
Hayattta da arpa gibi,nerde olursanız olun,etrafımıza verim sağlayabilmeliyiz,kimseden bir şey beklemeden,istemeden ve bahane üretmeden.
Yazarın
Önceki Yazısı