Edebiyat ve Kültür Platformu
Heybetli Zaman
Tüm düşünceler arasında düşündüm seni ve seni çağırdı tüm kelimeler, kelimesizlikler arasında. Yazan zaman değildi, zamansızlıktı. Boşluktan hiçliğe, hiçlikten varlığa doğru koşuyordu.
Hasret ile Vuslat türküleri çağırdı beni ey ulaşılmaz olan evveli ahiri ve seni ben yapan.
Duydum zaman seni hasretinden öptüğüm. Rüzgarın da savrulduğum yetmedi mi? Bırak soluklanayım gölgende.
Yandım yanmaların en dehşetlisiyle. Köze döndü, dumanını savurdu Volkan yüreğim! Dağların en heybetlisinde. Sanma ki Yazan ellerim, tüm acıları unuttururcasına bağrına tuz basarcasına yazdırır yüreğim. Sen ki Gönülden değil, fezadan ve ezelden sevdiğim, hayalini kurduğum gecelerin yıldız tortularında yanaklarından öpüp, kollarında sabahladığım hasretim dediğim, sen ki uzun soluksuz gecelerin uyuyamadığım özlemim...
Heybetli Zaman başlıklı yazı nurcan-dogru tarafından
17.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.