Edebiyat ve Kültür Platformu
Veyahut Seni Beklemekse Ölüm
Veyahut seni beklemekse ölüm,
öyle ki ben zaten senin uğruna ölmüşüm.
Şayet yüzünü kazıdığım tabutumda konuşurum seni,
sessizlik adını öğrenmiş, toprak seni ezberlemişse
işte o zaman bir fısıltı söyler adımızı kulağına.
Aklına düşerim belki, aniden hatırlarsın beni.
Ben ki gömülmemiş bir ışık kırığıyım gecenin içinde,
camdan sızıp duvarlara çarpan solgun ay ışığında.
Sen yürüdükçe uzayan gölgem adımlarına karışır
ve sen bunu yalnızlık sanarsın.
Bir papatya düşer avuçlarına, sanki edilmemiş bir veda gibi.
Sen anlam veremezsin belki o vakit olanlara.
Oysa ben çoktan karışmışım toprağa.
Veyahut Seni Beklemekse Ölüm başlıklı yazı nevzat-ege-asmadili tarafından
19.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.