Edebiyat ve Kültür Platformu
Parça Parça...
Paramparça gönlüm darmadağın ben
Bu nasıl hayat bu nasıl düzen
Gün güne benzemez dert büyür içte
Sessiz çığlıklarla tükenir beden
Konuşmak isterim dilim düğümlü
Susmak isterim içim kör düğüm
Ne yana dönsem karanlık çöker
Umut dediğin bir soluk bir düğün
Hava ayaz tutmuş gök kapkara
Üstüme yürür sanki duvarlar dara
Her yanım zindan, kapılar kilit
Bir ışık yoktur düşen bu yara
Gemiler sığınmış limanlarına
Ben savrulmuşum kendi anıma
Ne bir ses duyarım, ne bir nefes
Yalnızlık çökmüş tam yanıma
Kollarım zincirli, ruhum yorgun
Yüküm ağır gelir her bir gün
Gülmek uzak bir hatıra gibi
Ağlamak bile olmuş sürgün
Dost bildiklerim sessiz şimdi
Yollar karanlık ızler silindi
Bir selam bile eksik bu çağda
İnsan insandan çoktan çekindi
Geceler uzun sabahlar küskün
Zaman suskun saatler sürgün
Aynaya bakmam zor gelir artık
Yüzümde yabancı bir hüzün
Yüreğim yanar küllenmiş gibi
Düşlerim kırık dökülmüş gibi
Bir umut ararım karanlıkta
Ama yollarım örtülmüş gibi
Yine de içimde bir ses var derin
Dayan diye fısıldar her seferin
En karanlık anın sabahı vardır
Gün doğar elbet biter bu kederin
Zincirler kırılır sabırla bir gün
Küllerimden doğar içimdeki dün
Paramparça olan bu yüreğimden
Yeniden doğarım daha güçlü bugün.
Konuşmak isterim sesim yetmezken
Susmak isterim içim giderken
Bir ömür sakladım içimde beni
İnsan tükenirmiş konuşamazken....
Hüseyin YANMAZ
23.03.2026
Bu nasıl hayat bu nasıl düzen
Gün güne benzemez dert büyür içte
Sessiz çığlıklarla tükenir beden
Konuşmak isterim dilim düğümlü
Susmak isterim içim kör düğüm
Ne yana dönsem karanlık çöker
Umut dediğin bir soluk bir düğün
Hava ayaz tutmuş gök kapkara
Üstüme yürür sanki duvarlar dara
Her yanım zindan, kapılar kilit
Bir ışık yoktur düşen bu yara
Gemiler sığınmış limanlarına
Ben savrulmuşum kendi anıma
Ne bir ses duyarım, ne bir nefes
Yalnızlık çökmüş tam yanıma
Kollarım zincirli, ruhum yorgun
Yüküm ağır gelir her bir gün
Gülmek uzak bir hatıra gibi
Ağlamak bile olmuş sürgün
Dost bildiklerim sessiz şimdi
Yollar karanlık ızler silindi
Bir selam bile eksik bu çağda
İnsan insandan çoktan çekindi
Geceler uzun sabahlar küskün
Zaman suskun saatler sürgün
Aynaya bakmam zor gelir artık
Yüzümde yabancı bir hüzün
Yüreğim yanar küllenmiş gibi
Düşlerim kırık dökülmüş gibi
Bir umut ararım karanlıkta
Ama yollarım örtülmüş gibi
Yine de içimde bir ses var derin
Dayan diye fısıldar her seferin
En karanlık anın sabahı vardır
Gün doğar elbet biter bu kederin
Zincirler kırılır sabırla bir gün
Küllerimden doğar içimdeki dün
Paramparça olan bu yüreğimden
Yeniden doğarım daha güçlü bugün.
Konuşmak isterim sesim yetmezken
Susmak isterim içim giderken
Bir ömür sakladım içimde beni
İnsan tükenirmiş konuşamazken....
Hüseyin YANMAZ
23.03.2026
Parça Parça... başlıklı yazı Hüseyin Yanmaz tarafından
20.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.