Cemâline Müştâk
Ne zaman ayağım kaysa
Sen tutup kaldırdın elimden.
Kaç kez hata ettim,
hatalarda kaç ısrar bilmem.
Günahtan kararmış yüzüme
yine de nazar ettin
Kaç kez sildin
dökülen inci tanelerini gözlerimden...
Nisyanlarda boğulup
kaç kez unuttum da seni,
şefkat tokatıyla hatırlattın yeniden.
Kaç kez döndürdün,
inatla yürüdüğüm yolların dönemecinden.
Gafletin kuyularında
kaç tövbe bozdum da
ayırmadın yine kapının eşiğinden
Sen ki,
"Kulumun zannı üzereyim' diyen
Ey Rahmeti bol padişah
ben ki
kıtmirinim,
defalarca yanılıp yenilen
Ne zaman ruhum daralsa
bir inşirah serinliği bahşeden Sen,
bırakma beni bir an bile
kurtar nefsin elinden
Ey karanlık gecede
kara taşın üzerinde
kara karıncanın ayak sesini işiten
Aciz kulunum rızana talip
ne cennet sevdasıdır derdim
ne cehennem tasası beni ürküten.
Bir ızdırap ki yerleşir içime
ruhumu titretir inceden.
Muradım budur arzum bu
Ey ruhuma can üfleyen!
Aşkınla yandığım anda alsan canımı
cemâline müştak
başka bir şey istemem.
Cemâline Müştâk başlıklı yazı hatice-kilinc tarafından
27.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.