Nurun Nöbeti...

Aydınlık ufuktan süzülür ferler, 

Hakk’ın müjdesini fısıldar yerler,

Yolunda harcansın bu kutlu terler, 

Ben bu hakikate canımı verdim. 

Otuz yıl boyunca dik durdu başım,

Nurun kalbindedir ekmeğim, aşım.

Hakikat yolunda akarken yaşım,

Gönül sarayımı nur ile derdim.

​İsterse sallasın nefsin yalanı,

Tanırım içimde zehir salanı.

Hak ile ölçerim geri kalanı,

Batılın çarkını tersine gerdim.

​Görünmez el bana su serper her an,

Aydınlanır içim, dağılır boran.

Şifalı bir sözdür gönlüme vuran,

Güzellik bağından gülleri yardım.

​Bir melek kılıklı rehber gelecek,

Açılmaz kapılar bir bir gülecek.

O an ki dertleri dünya silecek,

Hasretle beklenen o ana erdim

Bozkırın bağrında parlar güneşim,

Hakikat aşkıyla yanar ateşim.

Dünya diyarında yoktur bir eşim,

Ruhumu en yüce menzile serdim.

Hasan’ım, bitmeyen kutlu davası,

Ruhumu kuşatır huzur havası.

Silindi gönlümün pası, yuvası,

Hakikat sırrını can ile sardım.

Hasan Belek

Akçay/ Altınkum