Nur-u Velayet...

Nur-u Velayet...

Gönül aynasını sildiler akça, Hakikat dilini bildiler pakça, Menzile ulaştı hepsi bir hakça, Nurdan saraylara girer evliya.

Dünya meşakkati onlara dardır, Yürekte tutuşan kutsal bir nardır, Her bir nefesinde bin hikmet vardır, Hakk’ın rızasını derer evliya.

Nefsin zincirini sabırla kırar, Aşkın sahrasında vuslatı arar, Dergâh-ı izzette sükûna varar, Vahdet hırkasını örer evliya.

Gece secdelerde gözyaşı seldir, Erenler katında esen bir yeldir, Canda tecelli eden gizli bir eldir, Gaybın perdesini yarar evliya.

Kibir kalesini yıktılar tamdan, Kurtulur ruhları kederden, gamdan, 

Badeyi içerler o kutsal camdan, Hikmet sofrasını kurar evliya.

Yüzleri nur saçar, sözleri baldır, Tuttukları meşrep en doğru yoldur, Gönül bahçesinde açılan daldır, Mevla huzuruna varar evliya.

Dünya dedikleri fani bir handır, Gerçek mülk sahibi yüce Sübhan’dır, Bu yol fedakârlık, bu yol bir candır, Nefsi ayak altı serer evliya.

Her bir azasında zikreder kanı, Terk eder sonunda şöhreti, şanı, Işıkla doldurur her iki yanı, Zulmetten uzağa yürür evliya.

Dokuz eşik geçer, sırra erişir, Manevi iklimde nurla bilişir, Yüce frekansta Hakk’la söyleşir, Sonsuzluk ufkunu görür evliya.

Hasan Belek

Akçay/ Altınkum