Hacı Emmi

Damatların, daha cenazen kalkmadan miras hesapları yapacak.

Gelinlerin, rol icabı, ele güne karşı gözyaşı dökecek; ruhsuz ve duygusuz.

Oğlanların, içten içe ağlayıp büyüdüklerini fark edecek.

Kızlarınsa dizlerini döverek ağıt yakacak.

Kullandığın eşyalar ateşe atılıp yakılacak, kullanmadıkların ise eşe dosta dağıtılacak.

Evin, araban, arsan, neyin varsa A4 kâğıdının küçük bir bölümünü kaplayacak; işte bir ömrün ibretlik sonu...

Mezarının üzerinde karış karış otlar bitecek,en çok sevdiklerin bayramdan bayrama anca ziyaretine gelecek.

Küskün oldukların "biz onu çok severdik" dediklerinde kemiklerin sızlayacak.

Hani bir hocamız vaazda diyordu ya:

“Öyle 70-80-100 seneleri uzun bir zaman zannetmeyin! Ezan, kamet ve namaz arası kadar ömrünüz var. Bu ömrünüzü boş, günah, isyan, masiyet ve zulümle geçirmeyin! Bir de bakarsınız, selanız verilir: filanoğlu filan, filan kızı vefat etmiştir; cenazesi bilmem şu camisinde kaldırılacaktır. Bitti.

Rabbim ömrü uzun, ameli salih, ölümü şehitlik olanlardan eylesin inşallah."