Taze Mevsim

Dün seni tende buldum, hüznü bağrıma ördüm

Arap saçı kördüğüm, ayrılığı ben gördüm

Bukalemun bir cemal yüzünde izler sürdüm

Gördüm gönlüme ördüm, gecenin yüzü; döndüm.

Mevsimlerin tadı yok, güneş konmaz ağaç dal

Gel sevdiğim gönül ver, kanatlanma burda kal

Gonca güllerin açmaz, bir tebessüm bu ne hâl

Gel bunları atalım, taze mevsim gönül sal.

Çeşmenin suyu akar, ayrılık kurşun sıkar

Aşk yoluna düşenler, cemalsiz aşktan bıkar

Gözlerinde aşk gördüm, ayrılık yolu tıkar

Gel sevdiğim özün ver, yağma sen üstüme kar.

Hangi âşık hicranın elinde kalmış diri

Hangi Leyla, Mecnun’un elinde olmuş biri

Aşk dediğin kelime, can bedenden ileri

Gel sevdiğim gönül ver, özün sevdanla iri.

Mevsimlerin tadı yok, güneş konmaz ağaç dal

Gel sevdiğim gönül ver, kanatlanma burda kal

Gonca güllerin açmaz, bir tebessüm bu ne hâl

Gel bunları atalım, taze mevsim gönül sal.