Mayıs Konserine Doğru

Mayıs Konserine Doğru

7 Mayıs 2026

Musiki cemiyetinde günlerdir tatlı bir telaş dolaşıyor. Etrafı çevreleyen resimlerde yarım kalmış nağmeler, sandalye aralarına bırakılmış notalar, çay bardaklarının arasına sıkışmış fısıltılar… Çünkü konserimize yalnızca bir hafta kaldı. On beş Mayıs akşamı sahne ışıkları yanacak ve biz aylarca içimizde taşıdığımız şarkıları dinleyenlerin kalbine bırakacağız.

Her provada aynı parçaları tekrar ediyoruz belki ama insan sesi dediğin şey aynı yerden geçse bile başka duygular bırakıyor. Hele bazı eserler var ki zamanla insanın içine yerleşiyor. Göksel Baktagir bestesi olan:

“Aşkım kara sevdamsın benim, rüyam aşk masalımsın…”

dizeleri de bunlardan biri oldu benim için.

Bu eseri koronun en uzun boylu adamı Hasan okuyacak. Sahneye çıkıp ilk cümleyi söylediği anda salonun havası değişiyor sanki. Onun sesi bana hep çok kıymetli bir taşı hatırlatıyor. İlk bakışta sade görünen ama ışık değince içinden başka renkler çıkan taşlardan… İnsan bazen yalnız sesi değil, o sesin taşıdığı ruhu da dinliyor.

Lakin onu tanıdıkça sesinin içinde saklanan yorgunluğu da duymaya başladım. Bazı anlarda gözleri başka yerlere dalıyor sanki. İşte tam o zamanlarda içimde bir makam beliriyor: Hüzzam Makamı

Çünkü Hüzzam bana hep insanın içine çöken sessiz bir hüznü hatırlatır. Büyük cümleler kurmayan ama derinden hissedilen bir kırgınlığı… Hasan’ın sesi de bazen tam oraya dokunuyor. Güçlü duran insanların içinde de yorulan yerler olduğunu hatırlatıyor bana.

Şimdi Mayıs’ın ortasına doğru ilerlerken içimde garip bir heyecan var. Sahne günü geldiğinde hangi şarkıda gözlerim dolacak, hangi alkışta içim titreyecek bilmiyorum. Ama şunu biliyorum; bazı geceler yalnız konser olarak kalmaz. İnsan yıllar sonra bile o gecenin bir notasını içinde taşır. 

H. Çiğdem Deniz