Kırık Kalp

Kırık Kalbin Sessiz Işığı

Gri bir sayfada Sessiz bir yüz gibi belirir. 

Duman gibi yükselir çizgiler,

Bir kalbin içinden geçer, kırık bir ince çizgi

Her bir köşede asılı resimler arasında Susturulmuş duygular. 

Siyah ve beyaz 

Işık yukarıdan sızıyordu,

Bir umut gibi.

Karanlığın içinden

İnce bir yol açılıyordu

Gözlerin yarım kalan duygular arasında derin bir bakış. 

Her kırık kalp

Bin hikâye taşır içinde.

Yıldızlar, gökyüzünden saçlara ve bir de

Kalbin üstüne serilir inceden inceye. 

Karanlığı süslemek için değil,

Hatırlatmak için:

Gece bile sonsuz değil.

Bir yüz var burada —

Acıyı saklayan,

Ama teslim olmayan.

Ve fısıldar sayfanın ince narin aydınlık sayfası:

“Her kırık, yeni bir yön demektir.

Her son, başka bir başlangıç.”

Belki de farklı bir yol var,

Belki de başka bir ışık.

Ama kalp,

Kırık haliyle bile

Atmaya devam ediyor, bir atın nalın sesleri arasında

Gecenin sessizliğini bozarcasına

Uzaklardan geliyor alkış sesleri 

Bir yerde kutlanan doğum günleri hatırına

Çünkü en karanlık çizgide bile

Bir umut izi kalır.

Ve o iz,

İnsanı yeniden başlatır.