Başlık Kırık Kalp İzi

Kim bilir kaçıncı durak, bitişi olmayan yolda. 

Sevgilerin esareti altında sevgisiz büyüyen bir el gibi 

Masum gülüşlerin yalnızlığında

Sonsuz bir yıldız parladı gecenin karanlığında 

Yarına merhaba der gibiydi bugün 

Az sonra doğacak gündoğumu 

Yıldız hanım tortularını saçtı saçlarıma 

Parıldadı gece gündüz demeden önce 

Son bir çizgi hattı üzerindeydi 

Karanlığın bittiği aydınlık yarınlara 

Yalnız bir dünya gibiydi 

Sessizliğin sesi 

İçimde Büyüyen bir güzellikti nehrin kahkaha sesi

Başı yok, sonu yok, her ihtimal ile sonsuzluğa yürüyen merdiven gibi 

Büyüyor içimdeki çocuk 

Her gözyaşı damlası geceye armağan idi

Bulut özlemi içinde 

Geceden armağan yağan yağmur idi

Kanayan yaram kanadıkça merhem oldu kendi kendine 

Sahi Usta ayakkabımın teki nerede? 

Ya çorabım? 

Teki kaybolan yıllarımı verseler dahi geriye 

Unutmam unutamam çektiklerimi

Beni ben yaptılar ve bir de içine ben kattılar

Sessiz sakin bir şekilde izledim zamanı

Zaman içinde zaman yitip giderken geri dönüş yolunda yaş aldım, yaştan gün saydım, yaşlı zamana bir de dönüp baktım

Gece her daim sessizdi bir de yanımda idi

Sözlerin içinde Hüzünlü bir gece idi 

Kifayet kedinin acıklı sesinden, köpek havlamasından, bir motor sesinden, bir de taa derinden kalbimden gelen vurgun sesiydi

Çarpıyordu derinden derinden geceyi etkileyen hıçkırıklar arasında 

Yastığında uyuyan güzel, gözyaşının izi kaldı sol yanım da inceden inceden 

Gökyüzünün yüzüne baktım da bulamadım 

Akan sular sahi gökten mi yoksa gözlerimden miydi? 

Neticede hepsi diğer her şey gibi bir rüzgar gibi esti gitti. 

Geriye kalan sadece bir tatlı rüya gibi