Insan Omzuna Yüklenenler

 istekler ve arzular ufuk kadar. Yapılabilenler elinin ulasabildiği uzaklıkta.

 Beyin,zihin,dimağ her neyse cok güçlü ve arzulu. Imkanlar ve yapılabilenler ise on ikilik yapbozlar.

Yazım ne üzerine; hakli bir isyan üzerine. Şu kişisel gelişimcilere.

O kitapları da oldum olası sevmem. Sen şöylesin, sen böylesin, sen varsın diğerleri dublör, icinde şöyle bir güç var,boyle bir potansiyelin, bla bla bla...

 Yok abi yok, tek başına ve aklınla bir hiçsin. Yanina bir çok envanter alman lazım.silahlarin olacak, çok güclü birinin gücüne sığınacaksın. Bilmedigini bilecek,karakter binanın tuğlalarini bulma telaşen olacak. Gibi gibi...

Sen ne kadar çabalarsan çabala, bir zaman sonra anlayacaksın her şeyin kısmetten öteye olmadığını.

Camiyi açanin imam değil, vakit oldugu anlayacaksın.

Eh kös kös oturalim mi? 

Yoooo!

Çalıs, emek ver, gayret et; başarı gayrete aşıktır. Ama yırtınma, paralanma, azıcık da teslim ol, ne var yani.

Hırsında boğulma.

Bak yine şu kişisel gelişimciler aklima geldi.

Sizler yok musunuz, sizler, milleti hulk yaptınız, masallardaki devlere dönüştürdünüz. Onlar da gitti bir nehrin suyunu içti. Olan da diğer zavallım insancıklara oldu.

Haydeeee gelsin linçler, gitsin söylenmeler.

Ben yaptım, söz hakkı size geçti, meydan sizin siz linçleyin birazda BENİİİ

bak beni büyük yazdim tıpkı sizin istediğiniz gibi.