İçimde Bir Şiir Var

Susarak yazasım var,

Gelmişine geçmişine!

Dizeleri damla damla içesim var!

Kağıda kurşun döşeyesim var!

Duyguyu düğmelerim şiire

Kimse açmasın şimdi!

Bu sefer yaş akmasın gözümden

Gözüme sızsın mürekkebim.

Güneş doydu geceye,

Uyandırın! 

Doğsun.

Bu saate kadar batılmaz ki!

İklimler kırgın sanki

Kanlıymış yazla kış

Kardeş olmuş iki bahar.

Bir kanadım icralık,

Uçmayasım var!

Kudurmuş saat,

Kitaplık düştü çileye.

Allah verse de,

Silginin intiharını kimse görmese.

Dağlara bir kar yüklenmiş ki

Ayıp olmasa kalkacağı yok.

Daha yağmur beklemekde.

Buzunu çıkardılar,

Davete icabetin de.

Beceremem ben, 

Olur olmaz şiirleşmeyi,

Okunmasa da olur.

Şahitte istemem hislerime.

İçime kaçmasaydı bunca şiir,

Ben şiir olsaydım şairin kalemine.

Fizandan mektup var!

Okumayasım var!

Yırtılan kağıda alerjim var,

Başka bir imha gerek.

Haberci güvercinler,

Zarfı altından sürür.

Kapıyı gagalar iki kez,

Açmayasım var!

Tüm yazılar şiire dönüşmezler.

Kimi karın tokluğuna şükür

Kimi aşkın yokluğuna küfür.

Çıkarın içimden şiiri!

Acelem yok!

Daha gidilmeyecek ne çok yolum var!

Bir çay soğumluk yazılacak neler var.

Ayağa kalksın devrilen cümle,

Sağ yanıma otursun gizlice.

Bıraktım kendimi kendi halime.

Beynimin şifresini unuttum

Tüm belleğim kayıplarda!

İlhamımın penceresi kapalı.

Şiir kokusu var genzimde,

Kağıdı suçlayasım var!

Kuşları geri götürün,

Ağacım müsait değil.

Elektrik telleri boşken,

Burda ötmesinler!

Çıkarın beni bu şiirin içinden!

Özgürdüm hani?

Barut kokuyor kalem!

Yazmaya korkutmayın beni!