Bizim hangi işimiz kolay oldu ki
Bu aşkta da yalnız kaldık ikimiz
O sevdiğin rüzgâr katilin belki
Aynı dalda birden solduk ikimiz

Sahi yaşın kaçtı farz et ki otuz
Yıllar geldi geçti ve hala yokuz
Ben gözünde yaştım sen içinde tuz
Durmadan çağlayan seldik ikimiz

Yollarını bekledim, ben gelişlerde,
Tek derdine kaldım, son gülüşlerde,
Rüyada kavuştuk aynı düşlerde
Boş yere uykuları böldük ikimiz

Başlamak yok artık sende uhresin
Payidar ülkemin uzak şehrisin.
Ne ben sana Tahir ne sen Zühre’sin
Sevda mekânında öldük ikimiz

Ayrılık bir dertmiş gecesi uzar
Sen üstünde çiçek ben taze mezar
Ölürken çoğaldık biz azar azar
Bu aşkın sonuna geldik ikimiz

Yaradan Ademi cennetten kovdu
Tozdan bir bulut Leylayı boğdu
Mecnuna yar idi ufkuna doğdu
Gel gör ki sadece çöldük ikimiz

Ben bana düşmanım eylemem minnet,
Her gece Beynimde çoğalan cinnet,
Ben sende cehennem, sen bende cennet,
Mahşere uzanan, yolduk ikimiz.

Kahıroğlan sevda vermez amanı
Dünya bir değirmen yutar zamanı
Sevilmek sevmenin közü dumanı
Ateşin içinde küldük ikimiz