Ömür ikliminde mevsim hazandır,
Tükenen her günün, yarındır artık.
Beni değil gönül, kendini kandır,
Elde ne kalmışsa, kârındır artık.

Söylenecek bir söz, ferman kalmadı,
Dizlerinde mecal, derman kalmadı,
Sığınacak liman, orman kalmadı,
Her dağın gölgesi, borandır artık.

Hayat gergefinde, ben adım adım,
Nerde elem varsa, bana yamadın,
Onca yıllar geçti, alışamadın,
Gurbet eller senin, yörendir artık.

Ne çok sevinirim, yâri görende,
Bir bakışa sebat, gönül verende,
Yârin ak göğsünde, nergis derende,
Sorgusuz Cennete, girendir artık.

Gemiye binenler, tutar menzili,
Rıhtımda kalanlar, sallar mendili,
Kalplerde yakılan, sevda kandili
Göğsüne açılmış, yarandır artık.

Dünya böyle işte, gelen gitmiştir,
Kolundan tutanlar, yere itmiştir,
Bir gün bir bakarsın, zaman bitmiştir,
Çeyreğin geresi, sürendir artık.

Kahıroğlan senin, şirazen şaştı,
Hani kara gözler, zülfüne baştı,
Aşk denen mevkiler, haddini aştı,
Hedef Kızıl Elma, turandır artık…