Sabah Olmadan

SABAH OLMADAN

Güneş batıyorken, çöktü efkarım,

Senden başka yoktur, tek intizarım.

Bir kördüğüm oldu, sanki hayatım,

Yolunu gözlerim, tükendi yanım.

Düşümde gördüğüm, gülüşün kaldı,

Hasretin içimde, kor olup yandı.

Mecalsiz dizlerim, yorgun usandı,

Gönlümün baharı, sararıp soldu.

Arayan soran yok, ıssız bu handa,

Bir garip kul oldum, şu koca canda.

Suskunluklar sardı, yorgun ruhumu,

Senden bir haber yok, bu zor zamanda.

Sabahın seheri, güneş doğmadan,

Vuslatın ateşi, beni yakmadan.

Hadi dön sevdiğim, vaktimiz varken,

Dön gel be bir tanem, sabah olmadan.

Mehmet Bayburt