Metro'dan Seyir Defteri

Metro bizim evin yanındaki istasyona geldiğinde genelde çok kalabalık oluyor. Yine işe yetişme telaşıyla binmeye çalışıyoruz. Aynı iş yerinde çalıştığımız bir arkadaşımla geçenlerde yine böyle kalabalık metroya binmiştik. Nasıl olduysa kalabalığı aşmış biraz daha rahat ederim düşüncesiyle kapıdan uzaklaşmıştı. Ben kapıya yakın olduğum için ineceğimiz istasyona gelince indim, ama onu inerken göremedim. Galiba başka kapıdan indi diye bir müddet etrafıma bakındım. Göremeyince kalabalığa karıştığını düşünerek, işe de geç kalmamak için yoluma devam ettim. İşe geldiğimde kendisini yine göremedim. Bir iki saat geçti. Hala ortalarda yoktu. Başına bir şey gelmesinden endişe etmeye başlamıştım ki yorgun argın kapıdan girdi. Onu görmediğim süre boyunca ağır yükler taşımış gibiydi. Ne olduğunu sordum. "Biraz rahat edeyim diye güç bela ortalarda bir yere geçmiştim ya, inemedim. Her durakta inenlerden çok binen olunca... Böyle böyle son durağa vardım." dedi. "Madem son istasyona vardın, inmeseydin. Orada rahatça inebileceğin bir yere geçer, dönüşte inerdin." dedim. Zoraki güldü. Elindeki soğuk su şişesini tek yudumda bitirdi. Dibinde kalan damlacıkları eline dökerek yüzüne sürdü. "Son istasyona varana kadar ben de bunu düşündüm. Tek akıllı ben miyim? Son dört istasyonda binenlerin çoğu aynı niyetle binmiş. Son istasyona varıp da milletin çoğu inmeyince son istasyona gelmediğimizi zannettim. Geldiğimizi anlayınca da dışarıda metroya binmek için kalabalığı fark etmeme fırsat kalmadı. Yine inemedim. Yine arkalarda kaldım. Bu sefer de aksi yönde son istasyona kadar vardım. Aynı şeyleri tekrar yaşadım. Bas-Konuş düğmesinden makiniste 'Ne olur X istasyonuna gelince birkaç saniye fazla bekleyin de ineyim.' diye ricada bulundum. İstasyona gelince makinist anonsla bana yol açılmasını istedi. Etrafımdakiler yol vermek için indiler de öyle inebildim. Sabah sabah mini bir İstanbul turu yapmış oldum" dedi.

Bu sabah metroya giderken karşılaştık. Şaka yollu sordum. "Hayırdır, nereye gidiyorsun?" Katlarımızı okutmuş, asansör tarafına geçmiştik. Asansör çağırma düğmesine dokundu. Kapı açıldı. Metro katına inen düğmeye basarken güldü. "Bilmem, henüz metroya binmedim." dedi.