Dara Düşme Gören Olmaz

Dertler gelip dayanınca kapıya

Herkes kaçar kimse kalmaz zor anda

Harabeye dönmüş eski yapıya

Çağırsam da kimse gelmez zor anda

Nice dosta gönül verdim güvenip

Kimi sırtın dönüp güldü sevinip

Kara günlerimde benimle yanıp

Bir nebzecik yüküm almaz zor anda

Yollar düştü çamur oldu izimiz

Eksilmedi gönlümüzde sızımız

İyiliğe dönük idi özümüz

El adamı kıymet bilmez zor anda

Neyleyeyim böyle bozuk düzeni

Onurunu servet için bozanı

Dost görünüp sırtımızdan gezeni

Dara düşme gören olmaz zor anda

Aşması imkânsız engeller aştım

Kâh duruldum bazen çağlayıp taştım

Mahir’im yoruldum figana düştüm

Ahbapların selam salmaz zor anda

Mahir Başpınar