Geçmişe Gelen Haciz

GEÇMİŞE GELEN HACİZ

Yakamoz dalgaları karanlıkta bekler sevdiğini. 

Saçları yıldızlarla karanlık

Siyah elbisesi düşer omuzlarından.

Düşer suyun içine bir anlık

Dans eder sularda ışıklar 

Ve karanlıklar utanmadan soyunur.

 Yakamozlar dokunur gece mavisi saçlarına

Çılgınca sevişirler, usanmadan.

Bakamam utanırım, çıplaklığına

Bakamam ki kıskanmadan

Anlamsızca susarım nutkum tutulur.

Gece çapkın gece arsız gece hırsız bir sevgili

Sarıldıkça denize ufku tuzlanır

Sessiz dalgalarla öper ıssız sahili 

Her öpüş bir tutku benim kalbim buzlanır

Aydınlanır lacivert sular 

Yaşlı bir çınarın aksi düşer yalnızların  denizine.

Bir sabah ezanı uzaklardan duyulur

Sessizce ayrılır dalgalar kumsaldan döner izine 

Sürgün martılar çığlık çığlığa ulur. 

Alaca sabahta sis basar yüreğimi

Yalnızlık hayatın tek bakiyesi 

Müzmin bir geceyle ittifak kurulur 

Yine de güvenme dostundur sanma

Dostluğu sabaha kadar sakın aldanma 

Hüzün zaten her gün akşamdan kalma 

Eski bir iskelede dilim burulur 

Gün doğar… tanıdık bir keder gelir çöker içime 

sanki bilmediğim efsunlu bir bilmece

Yutkunurum, söyleyemem sözlerimi 

Hani dostumdun hey kahpe gece

Dudaklarıma kelepçeler vurulur. 

Geceler dostum olduğundan beri 

Bu köhne liman bekler her gece beni 

Birde birkaç şarapçı birkaç serseri

Sabah olunca her şeyi unuturlar

Meçhul  dostlarım ile sürgün martılar  

Yine yalnızlık yine içim burkulur

Oysa taze sıcak bir çayda ne hayaller kurulur

Burnumun direği sızlar inceden

Rıhtımın yükü mavnalara vurulur

Göz yaşımın tadı dudaklarımdayken. 

Geçmişin hesabı, hacze koyulur 

Acımasızca doğar güneş sanki geceye eş

Ben ve yalnızlığım… çıkarız gün yüzüne 

Ve Çaresizliğim bulanmışken hüzüne…

Yalnızlığım yüzüme vurulur.

YILMAZ TİZGÖL/MOSKOVA/18 06 2020