Elmanın Peşinde

 İnsanlığın ilk atası Hz Adem, ölümsüzlüğün peşinde bir elmaya el uzatmıştır. Bu ağacın dalları günümüze kadar sarkmıştır. İnsanlık hala ölümsüzlük peşinde, elmaya uzanan eller değişmiştir sadece. Bunun için bir çok yol ve yöntemlere başvurulmuştur.

 Kesilen başlar özel yöntemlerle dondurulmuş, gelecekteki cyborg vücutlarını beklemektedir.

 Hastalanan ve tedavisi mümkün olmayan bedenler toprağa emanet edilirken, bilinç yapay zekalara devredilerek sonsuza kadar yaşamın rüyası gerçekleşmiş olacaktır.

 Bu idealin çürük olan bir çok noktası var. Oralara cevaplar bulunamazsa o noktadan kokuşup yokluğa karışacak.

- Bilinçli olmak, canlı olmakla eşdeğer.

- Bilinçli olmak ön görülemez olmaktır.

- İnsan bilinci çözülemeden yapay zekaya aktarım mümkün olmamaktadır.

- Sindirim simülasyonu sindirimin kendisi değildir. Simülasyonda hissediş yoktur. Sindirilen yemeğin tadını alamaz, sindirimin zorluğunu hissedemez, yorgunluk yoktur.

  Kısaca insan zihnini, yapay zekalara aktarıp ölümsüzlüğü yakalayacağını zanneden insanlık, sadece robotlaşmanın gururunu yaşayacaktır.

  ELMA..

 Bazı akılların imgesi olmuş, kuruluşlarına o armayı vermiş. Madem elma ile başladık elma ile yazımı bitireyim. Bu elma da, cyborg bedenlerinde insan olmaya ve ölümsüzlüğü yakalayarak tanrılaşacağını zanneden gölge dimağlara gelsin. 

  Kaptan Hector Barbossa…

  Evet evet şu bildiğimiz Karayip Korsanlarında ki, Kara İnci bölümündeki lanetli korsan.

 Bu kaptan ve tayfası lanetlenerek ( dikkat edin ödüllendirilerek demiyorum), ölümsüzlüğe mahkum edilir. Yiyebilirler, içebilirler, konuşup savaşabilirler. Ancak hiç biri hiçbir şey hissedememektedir. Yedikleri yemeklerin tadını alamamakta, yaralandıklarında acı duymamaktadır. Kaptan Hector ,sürekli elinde bir ELMA tutmaktadır. Bir gün bu lanet kalkacak, ölümlü olacak ve elmadan bir ısırık koparacaktır. O ilk ısırıkla birlikte insan olduğunu hatırlayacak ve hissedecektir.

 Ölüm sahnesinde, kalbinden kan akarken “ hissediyorum… soğuk” demesi manidar.

 İnsanın tüm ömrüne( kısa da olsa) sığan en değerli şey hissediştir. Ölümsüz olup hissedişleri yok olan zaten yok olmuştur.