Adam Ve Gece

ADAM VE GECE

Ufukta kızıl güneş ha battı ha batacak

Ne bahardan ne güzden haber yok anılardan

Düşerken bir karanlık onu yuttu yutacak

Hiçbir ses seda çıkmaz o eski tınılardan. 

Uzaklardan bir mehtap birden sıyrılıp gelir

Akıp gider daimi gümüş renkli bir dere

Çile yüklü bir adam neler söyler kim bilir

Derdini döker iken karanlık gecelere?

Bir ağaca sırt vermiş saçlarına düşmüş ak

Boşa geçen ömrüne çeker iken bin eyvah

Mehtapla mı dertleşir yıldızlara bakarak?

Gözlerden akan yaşa şahit olur her sabah.

Mehtap da artık gitti dağıldı hep bulutlar

Kanadı kırık kuşlar boyunları bükülmüş

Birer birer ölürken umut vermez umutlar

Düşüp yıkılan  adam bir girdaba çekilmiş. 

Bilmedi kimse nedir bedeni yere çelen?

Bir ahtapot misali daldıkça daha dalan

Bir ıztırap ki ruhu ok gibi birden delen

Cevapsız sorulardır ondan geriye kalan. 

Nuri Baş