Leyla'ya Mektup

Merhaba Leyla, ben Mecnun.

Sana yine nasıl geldiğimi bilmiyorum.

Ama nasıl sevdiğimi biliyorum.

Gönül pencereme sen düştün,

Aşk kırıldı hanemde,

Gönül kan revan değil,

Sen revan oldu gönül,

Derin bir nefes gibi serinlettin bağrımı

Ben kimseye bu denli ısınmam diyordum.

Leyl' in ayazına kapılacağımı bilmiyordum.

-------‐--

Ve hoşçakal Leyla, 

Şimdi gitmeye mecburum.

Zira, senin bana geleceğin olmadığı gibi,

İkimizin de bir geleceği yok.

Birlikteliğimizden ben düşüyorum.

Sen hayalleri ağır geliyor bana.

Ben böylesi sevmeye alışamıyorum.

-----------

Ve üzgünüm Leyla...

Ki hüzün de bana ait olmalı.

Şahsıma ait gönül işleri,

Her duygudan pay biçerim bahçemde

Nadasa kalacak duygum yok benim.

Yalnız seni bir bahar daha bekleyebilirim.

Ölmeyeceğime ümit edebilirsem.