Acının Şerefine

            ACININ ŞEREFİNE

İnsanlık medeniyetinin gelişim taşlarını, hoşnutsuzlar ve mutsuzluklar oluşturur. Mutluluk, üretimin harcı olamamıştır. Kim acı içinde kıvranmışsa , sancılarının çoğu doğumla sonuçlanmıştır.

 Tarihin sayfalarında gezdiğinizde, karşılaşacağınız önemli insanların, acının kucağında medeniyet için buluş yaptığını göreceksiniz.

 Psikolojik hastalıklarla uğraşan Van Gogh, kendi kulağını kestiren deliliğin getirdiği tabloları, tüm dünya duvarlarına asmıştır.

 “ The Godfather” kitabının yazarı Mario Puza, hayatının büyük çoğunluğunu sefalet içinde geçirmiştir. Bu sefaletin altın çocuğu, beyaz perdeden milyonlara seslenmiştir.

 Alais Alzheimer, eşinin çektiği şiddetli hafıza kaybını, o öldükten sonra beynini inceleyerek, alzhemeir hastalığının tanısı isimlendirmiş ve sonraki hastalara ışık olmuştur.

 Charles b., Maclay, çektikleri ağrıları kesebilmek için anestezik ilaçları, kendi bedenlerine enjekte ederek buldular.

 Acı varsa buluş da vardır. Mutluluk varsa haz vardır. Hazın ortaya çıkaracağı bir esere rastlamak, antik çağlarda küplere saklanmış gömüyü bulmak kadar zor ve az rastlanır bir durumdur.

 Bu yüzden insanları, her günleri mutlu geçmek zorundaymış gibi kodlamayın. Bırakın, mutsuz olduklarında bu duygularını da sonuna kadar yaşasınlar. Mutsuzluğu hissettiklerinde, üzerine birde başarısızlık ve eziklik duygusu eklenmesin.

 Bazı zamanlar mutluluğa,

 Bazı zamanlar hüzne…

 O zaman yaşadığımızı hisseder, yeni keşifler yapabilir ve gelişebiliriz.