Kattım Özüme

Kattım Özüme

Sevdanı sabırla kattım özüme,

Adını emanet ettim sözüme.

Bir gün dönüp gelir bakarsın gözüme,

Geç kalmış ah düşer divane gönlüne.

Geceler sır oldu sessiz dilime,

Yağmurlar yâr oldu mahzun hâlime.

Bir selâmın yeterdi bütün ömrüme,

Hasreti nakış bu garip gönlüme.

Bekledim yolunu mevsimler boyu,

Kar örttü saçımı, soldurdu huyu.

Bir umut büyüttüm sevda suyuyla,

Kuruyan dalları kattım ömrüme.

Ne bir taş koydum ki senin yoluna,

Ne de gölge düştü temiz adına.

Bir gün beni sorup gelirsen eğer,

Cevabı rüzgârlar verir yerine.

Yılları saymadım geçen yaş diye,

Dertleri yazmadım kara kış diye.

Bir gün dönüp gelir bakarsın gözüme,

Gözyaşı dökersin sessiz gönlüme.

Yılların yükünü aldım sırtıma,

Hasreti gizledim her mısrama.

Ne bir sitem düştü temiz adıma,

Sabırdan köprüler kurdum bahtıma.

Kış geldi dallarım çiçeksiz kaldı,

Gözümden süzülen umutlar soldu.

Bir gün dönüp gelir bakarsın gözüme,

O gün pişmanlığı yazarsın yüzüne.

Bir mendil vermedin silem yaşımı,

Yokluğun tüketti gençlik çağımı.

Gül diye beklerken ömür bağımı,

Ayazlar döküverir gözüne sözüne.

Yolların sonunda ben olmasam da,

Adımı duyarsın bir eski seste.

Bir gün dönüp gelir bakarsın gözüme,

Sessizce dönersin kendi gününe.

Mehmet Aluç