Ötekileştirilen Şehir Mezaristan

Mezarlar önceleri yerlesim yerlerinin içerisinde olurdu. Her geçen selam verir, dua okur, ziyaret edilirdi. Çocukluk yıllarımda sitemizin hemen karşısında büyük bir alana yayılmış bir mezarlık vardı. İçinden geçer, halama giderdim. Ölüm ve yaşam içiçeydi. Bu yüzden ölümden ve mezarlıklardan öyle büyük korkularim yoktur. Çocuk aklimla oranın bir şehir olduğunu düşünür, kendi aralarında konuşup, misafirliklere gittiklerini tahayyül ederdim. Iyi insanların zengin oldugunu, kötü insanların bu şehrin hapishanelerinde kaldıgını düşünürdüm. Yani cocukken bile onları yok olmuş kabul etmedim 

 Şimdilerde mezarlar şehirlerden kovuldu. Ölümü hatırlatıyor diye. İşin ilginç yanı bu korku yaşayan insanlara da sıçradı. Artık ölümü hatırlatan yaşlıları da içimizde barındırmıyoruz. Onları evlerimizden uzağa attık. Selam da verilmiyor, ziyaret de edilmiyor. Tecrübeleri hiçe sayıldı, saygınlıkları da.

Zararsız meczuplar tekrar sokaklarda olmalı, yaşlılar yanıbaşımızda, mezarlar evlerimizin yakınında.

Aforozlar korkularımız üzerine olmalı.