Si Bemol Aşk Kırık Ezgiler

Bu aşk, si bemol bir aşk.

Cendere içinde türlü ezaları ben çektim,

Pez kalırım; onun ince re’sinden ret yerken

Kalfalık yaparım aşk gurularına.

Devrikten düşer alnımdaki pütürlük,

Sıcağı sıcağına bağlanır güzel sevilmeyişime.

Nokta ile virgüllere peştemal giydirip

Kulağımın içine sessizlik kaçıran gecelere

Peşkeş çektim.

 Müzikleniyorum.

Devinim si bemolün ayrılık kriptosunu

Uzlam ve uzay gemisi ekseninde döndürür,

Bana saçımı taratır.

Terk edilirken bile hep güzelim.

Bana nasıl kıydınız, söyler misiniz?

Ne kadar yabansanız, 

arılardan toy bir hizmette

Noksan sayıp hatalarınızı,

Yavan sevmemek adına türlü eziyetler çektim.

Kıtlık bilinciyle si bemolü 

si’den Siyam ikizi gibi ayıran kalemleri kemiriyorum.

Bakın işte, yine sizi yazıyorum.

Kıyam sofrasında “kıyamam” diyerek

Yer sofrasına beni ezdiren kıyım sevicilerim...

Siz efendim, siz!

Bir fazla, bir eksik ne fark eder?

Sorumluluk bilincine oğlak kesip

Koyunlara İnşirah Suresi dinleten siz,

Hatır gönül bilmez sevicilerim...

Si bemolün begonyasını koklayıp

Buruk notaların arzularından lekeli günahları

Hiç dokunmamış gibi söküp atan siz değil miydiniz?

Si bemol aşkın ince huzurunda

Hiç söylenmemiş notaların noktalarına

Kalın bir veda sığdırarak,

Elem terefiş kem gözlere şiş olan

Manyak sevicilerim...

Sebille ve yapay zekâ seviyesi

Benim zekamdan düşük karmalarıyla

Beni taklit edebileceğinizi sandınız.

Yanıldınız.

Ben üstüme su döksem,

En kısa sürede kendi yolculuklarıma varmak içindir.

Pardon, karıştınız.

Aklım, alnım kadar ak.

Si bemol aşklar 

yekpare ihanet sevici

Merhabalarınızın olsun.

Ben torun torbalara karışırken

Simetrik bir sevapla seveceğim.

Dost başa, düşman ayağa bakarken

Siz kendi yetersizliğinize bakacaksınız.

Ben anladım, ben ağladım, ben afalladım.

Bir daha bu kadar şaşırmam.

Yabana yavan bulaşmış der, giderim.

Gitmeyi ne de olsa sizden öğrendim.

Kabahatli süslü cümlelere dikkat;

Kendine hibe veren veremli sevicilerim.

Size gün, bana aydın...

Dilara AKSOY