Sînemde Saklı Bir Belhüm Edall

Bu bir belhüm edall.Sanki içim ölmüş gibi, kaybolmuşluk içerisinde ruhuma başka bir yol kalmamış gibi.Sûzan’ın sırtından vurulduğu gibi acılarımdan vurulup, hiçlikte kaybolmuşum gibi.Bu kadim hediyesi bana aşkın, dalkavukça bir bitişin ruhuna tezat, kimsesizlikler sorduğu hakiki vedasının izlerinden ferç olan ve mütemadiyen acının göğsünde uyutuldukça ölüye yeniden kimsesizliğini sorma hali gibi: dedim ya; sanki içim ölmüş gibi.Bu bir belhüm edall.Yani, kendi ruhumdan bile uzaklaşmışlık, kaybolmuşluk.O diriye selam söyleyin, kelime kelime yok oluşumda;bir daha dirime rastlayamayacak bu kârhane sokağında.Ruhun yorgun dükkanı burası ve bir zamanlar aşka doluyken şimdi kapalı.Namuslu caddelerde, rüzgara sertçe çarparken umudum,gölgesine bir yazık, bir içli veda dikiyor gönül terzimde yaşamak; fakat bu çoktan geçmiş bir mutluluk...

Dilara AKSOY