Çay Kaşığının Önemi

Eskiden aile büyükleri (dedeler, nineler, teyzeler, amcalar ve ablalar), ellerinde küçük ama kıymetli hediyelerle kız istemeye giderlerdi. "Bizim oğlan ile sizin kızı, nasip olursa..." diye başlayan cümleler gece yarılarına kadar sürerdi. Ancak hemen söz verilmezdi. "Kız evi naz evidir." derler; "Bize birkaç gün mühlet verin, düşünelim taşınalım. Şu gün buyurun gelin, karara bağlayalım." derlerdi.

Sağlam bir binanın temeli nasıl ki ustalar tarafından atılıyorsa, sağlam bir evliliğin temeli de sağlam kişiler tarafından atılırdı. Karar ne olursa olsun, olumlu ya da olumsuz, asla kırgınlık yaşanmaz; "Hayırlısı böyleymiş." denilip herkes işine gücüne devam ederdi.

Söz kesildikten sonra da acele edilmezdi; düğünün bazen bir yıl sonra yapılması planlanır, hatta ertelenebilirdi. Şimdikiler ise iki ay tanışıp nişanlanıyor, ertesi ayda evleniyorlar; saman alevi gibi...

Halk arasında "dansöz" olarak anılan ve birçok espriye konu olan çay kaşığının bu önemini duyunca "Yok artık!" diyeceksiniz. Belki de bundan sonra her çay kaşığı gördüğünüzde veya çayınızı her karıştırdığınızda bu hikâyeyi hatırlayacaksınız:

Ailesini toplayıp kız istemeye gelen gencin mahcubiyeti yüzünden okunuyordur. Hoşbeşten sonra çay ikramı yapılır. Herkes çerezlerini yiyip sıcak çaylarını yudumlarken, bizim suskun damat adayı, çayında kaşık olmadığını fark eder. Yanında bağdaş kurup sohbete dalmış amcasını dürterek kaşığını ister ve çayını afiyetle içer. İkinci bardak, üçüncü bardak ve dördüncü bardak... Çayı çok sevdiğinden sorun etmez ve  her seferinde kaşığı etrafındakilerden temin eder. İki saat sonra ziyaret tamamlanır,tam kapıdan çıkarken sorarlar:

"Kararınız nedir?"

Kız tarafı:

"Biz kararımızı verdik." der ve ekler:

"Çayda kaşığın olmaması,kızın gönlünün olmadığını gösterir."