Yolcuya Yol Gerek

Sezdim ki;

Katar kalkacak bu gardan da,

Ve yüreğim

Bu defa ellerinle değil,

Makinistin hücresinde ayaz buharla ısınacak

Bir körüklü trenin bacasından...

Mesele duraklar değil, menzilmiş.

Belki de yüreğim,

Başka raylarda dirlik bulacak.

Ceplerin servetle dolacak,

Ama ellerin içinde ısınmayacak;

Arayacak yuvasını,

Avuçlarım bir başkasının bahtı için niyaz ederken.

İnsan unutmaz adımladığı diyarları,

Ve fakat

Özlemez aştığı balçık yolları

Bulunca mukaddes toprakların baharını.

Madem üflendi sura

Ve her şeye rağmen çekildi araya hisarlar,

İki yüz yetmiş arşın boyunda...

Yıkılsın o vakit her şey

Ve varayım hakiki sevdanın durağına.