Toprakta Cürüyen Tohum Kadarım

tutunmak istedigim 

ne varsa elimden gitti 

bir sen vardın sende de

 ben bittim..

ne gelecekten umud kaldı

 ne beklenti 

içimde savruldu mutluluk 

üstüne basılıp

 kah kaha atılan toprak gibiyim...

mazinin sayfası da kapandı  

azrailin de günü gelmedi 

ne leylaklar açtı ne gül 

ne de hayat mutluluk saçtı

sevgilim sensiz 

ölümü bekleyen kuru agaç kökü gibi kaldım ...

    güzel kirpiklerin hep aklımda 

    üstelik verdigin sözlerini sakladım da 

  bir avuç bir avuç gözüne giremedim 

olsun bee olsun gülüm olsun bee çicegim 

sana ne kızgınım ne küskün 

  anladım ederimi degeri mi 

galiba suya atılan mektup kadar ıslak 

 toprakta çürüyen tohum kadarım 

kim bilir mazinin eli bir gün açır 

içimden gelen hüzün dünyaya saçılır 

camına düşen bir yapragı mektup sanırsın 

aldıgın nefesten allah sana beni sorsun 

irfan kökten