Nisan Direnişi

Nisan geldi…

ama bu kez çiçekle değil

içimde kalan kırıklarla.

Yağmur yağıyor

sokaklar ıslak değil sadece

insanın içi de ağırlaşıyor biraz…

Her damla bir hatıra

her rüzgar yüzüme çarpan bir gerçek

Geçmiş geçmiyor

sadece susuyor.

Bir bankta oturur gibi hayat

yanımda kimse yok

ama kalabalık içim

Söylenmemiş sözler

yarım kalmış yollar

geri dönmeyenler.

Ama bak

toprak yine de çatlıyor

bir filiz çıkıyor inadına

Kim öğretti ona vazgeçmemeyi.

Soğuk vurmuş dallara

ama kök hala diri

görünmeyen yerlerde

hayat sessizce direniyor.

Ben de öğreniyorum işte

düşe kalka

susarak

yanarak

her kaybın içinden

bir parça kendimi kurtararak.

Nisan diyor ki

Acı varsa hayat da var

ve hayat

en çok direnenleri sever.

Bir gün güneş açacak

belki bugün değil

ama yakında

çünkü hiçbir kış

ebedi kalamadı bu dünyada.

Ve ben

kırıklarımı saklamadan

eksik yanlarımla

yorgun ama vazgeçmemiş halimle

yeniden yürüyeceğim.

Nisan şahittir

Ben düştüm

ama kalmadım yerde...

Hüseyin YANMAZ

17.04.2026