Lahmacuna Linç

Yeni bir yönetim şekli doğdu; kolektif linç etkisi.

Kolektif şuura katkı sağlayan bireyler, bilinçli, adalet duygusu gelişmiş, bilgili, ferasetli, basiretli ve hakkaniyetli ise ne ala. Ya bunların tersiyse; tam bir kaos.

Sistem şöyle işliyor, bir görüntü sosyal medyaya düşüyor, dogruluğu araştırılmadan, kişinin yorumuyla( önceleri bunu muhabirler yapardı ve nasıl yapmaları konusunda eğitilirdi.) Yüzbinlere ulaşıyor. Bizim tayfa görüntüye Ve sunuluş şekline göre yorumlarda bulunuyor. Kitleler bu yorumlarla birbirini etkileyerek linç furyası başlatılıyor. 

 Zalim bir anda mağdur duruma düşüyor. Uygulanan bu baskı görüntüdeki hayatı altüst ediyor. Ohhh olsuuuun!

Peki adalet ve kanunlar neden var. Daha once de belirttim, kanunlar sadece belli kesime uygulanırsa zulüm olur diye.

Nereden esti de yazdım?  Lahmacun lincinden dolayı. Bizim lahmancuncu seyyar amca, 5 er 5er satıyormuş, bir kadin ve cocuk 1 tane istiyor. Amca surat yapıyor, agresif davranıyor. Bizim linc lobisi binlerce yorum yapıp adamın tezgahını belediye ekiplerince dağıttırıyor. Neymis vergi kaçırmış, tamamda o tezgah tam 50 yıldır oradaymıs, o zamanlar ve bunca zaman kanunlar yok muydu? Oh olsunmuş böylece iyilik yapmayı başına vura vura öğretilirmiş! 

Iyilik bir tercihtir. Kimse buna zorlanamaz. Zorlanırsa iyilik kategorisine girmez. Geçim herkese zor, o çocuk ve annesine ve de esnafa.

Yetkililer zamaninda müdahale eder evraklara bakar, eksikse o tezgaha izin vermez. Ancak kalabalıklarin öfkesini yatıştırmak için yıkmak bana etik gelmedi.

Bir radyo tv mezunu olarak izlediğim haberleri ve yorumları akıl süzgecimden geçirmeden ani tepkiler vermemem gerektiğini biliyorum. Çünkü haber hazırlanırken bazı kesimlerin nasıl hareket ettiklerini çok iyi biliyorum.

Kaostan, nefretten beslenen bir kesim var. Ne yani kötü gördüğümüz şeylere tepki vermeyelim mi? Verelim elbet. Ama donanimlarımızı biraz tamamladiktan sonra. Kötülüğe kötülükle cevap vermek iyilerin metodu değil.

Sınır çok keskin, nerede nasıl davranilmasını daha öğrenemeden yapılmaması gereken bir şey.

Bu arada ben 2 den fazla yemem, sen şu 5 er tane satma işinden vazgeç amca.