Kara Geceler

Ah bu hilalin kararttığı geceler;

Beni söküp rüyalarımdan uyandıran,

Sessizlik.

Yastığımda dolaşan yirmi küsür günlük bir 

Diken.

Amma ! 

Ne diken 

Zehirli ,kör bir diken,

Batacağı yeri bilmeyen.

Öyle belirsiz

Öyle sessiz bir zehirki,

Dolandırıyor ard-ı

Asiman-ı.

Bıçak gibi yarıyor gözlerin ,

bütün solgun hatıralarımı.

Yüzün belki  yüz yıldır gülümsüyor ,

Yüzüme ,

Amma ilk defa nur tecelli ediyor kirpiklerime.

Yüzümde yanan ışık, uyandırıyor beni.

Merdivenler yirmi basamak ,

Bölü dört sigara.

Kulağımda rahmetin sesi,

Ayaklarımda boncuktan prangalar.

Ah bu hilalin kararttığı geceler !

Yastığımda dolaşan yirmi günlük bir diken.

"Ma ez çi bikim, sebram min nayê?"

Serê xwe li deriyê kîjan qereqolê bixînim,

da ku xwe rawestînim?

Kewa min,

bi gerdena zîvî,

kewa min a xemilandî.

Yunus Abiç