Limon Çiçekli Salıncak

Yok olma zamanın çoğalıyor

Temmuz bahçelerinde...

Tüm gördüklerim

Akdeniz'in serabına basıyor 

Harlanıyorum bu erken hasata

yüzümü buruşturup.

Sensizliğin her sıcağına soyunuk

Öksüz tanelerim

Fesleğen saksısına

şakan düşmüş.

Çerçevesinde asılı kaldı

kırık damlalar,

ağlamakla gülmek arası

Gülümsetiyor kokun, gönül kasımı.

Sen kokuyor lavanta bahçeleri

Sen oluyor şu gördüğüm deniz

ama meyvelerimiz hiç bize benzemiyor

Bu yaz

Bir bardağın

buğusunu

bastırıyorum tuza;

Likörüm körleşiyor...

Elinle koyulmuş gibi

bulunmak istiyorum sana 

Alnı,

kır gibi dikenleşmiş 

Kaktüs çiçekleri bile sancılanıyor...

Yalnız değilim

Dikenlerin üstünde 

Yutkunuyor ses tellerim, sesime...

Tüm gençliğimi kurutuyor

denizinin tuzu

O dalga sesleri yüreğimin kör vuruşudur.

Yetişemedim ömrüne

Çocukluk olsa gerek, diyorum

erken kırıklarımız.

Bulutlara serdiğimiz kıymet 

nadasa sürülmeler...

Çorak toprağıyla kaldı güzümüz.

Serin yağmurlarla

Dibimde açmış sanki

Bütün limon çiçeklerin...

Şezlonguma yaslıyorum,

yanmış omzumu.

Yüzüm yine yaşama dönük...

İçimde sana çoğalan Güneş'ten kalan

Tenin tenime kabuk soyuntusu...

Ah be Temmuz kokulu kadın

Hepsi azalıyorken

Akdeniz bahçelerine

Limon çiçekli salıncağı kurduğumdan beri

Kendi kendine yine sallanıyorsun...

Tcpassenger_ierdoğan

28.07.2026/GöksuPark Ankara 00.01