Omzumda Yıllar

Göğe bakıp haykırdım bu gece ben

Yıldızlar sağır mı duymaz mı beni

İçimde büyüyen karanlık çığlık

Parça parça etti suskun bedenimi

Duyan yok sesimi yanan benim ben.

Yorgun düşmüş yıllar omzumda ağır

Her adımda biraz daha eğilmem

Ne kader tanırım ne de boyun eğerim

Kendi ateşimde yanar, kül olurum

Duyan yok sesimi yanan benim ben.

Başımı alıp gitmek ister gönlüm

Bu kirli düzenden kaçmak isterim

Gizli değil artık haykırarak ben

Acımı göklere saçmak isterim

Duyan yok sesimi yanan benim ben.

Yollar bana dargın ben yollara küs

İçimde kopuyor büyük fırtına

Bir yanım küllerden doğmak isterken

Bir yanım zincirler vurur aklıma

Duyan yok sesimi yanan benim ben.

Vururum göğsüme dağlar yankılansın

İnlesin gökyüzü duysun bu sesim

Zincirleri kırar içimdeki öfke

Artık susmak değil benim nefesim

Duyan yok sesimi yanan benim ben.

Hüseyin der yakarım karanlığı ben

Küllerimden doğar her yeni sabah

Susarsam ölürüm haykırırsam varım

Diz çöken kul değilim yıkarım her duvar

Duyan yok sesimi yanan benim ben...

Hüseyin YANMAZ

20.04.2026