Hala Buradayım

Yorgunum

bedenim sanki eski bir ev

duvarları çatlak

içinde rüzgar gezer.

Zaman ağır ağır işler

her adımda biraz daha eksilirim sanırım

ama aynaya bakınca

hala ben varım.

Gece çöker sessizce

kara bulut iner omuzlarıma

adını koyamadığım bir ağırlık

kalbimde yer tutar.

Uykularım ince

rüyalarım yarım kalır

sanki bir şeyler hep eksik

ve hep yarım bırakılmışım gibi.

Ama bir yerlerde

derinde saklı bir kıvılcım var

söndürmeye çalıştıkça

daha inatla yanar.

Yorgunum, evet

ama hala buradayım

kara bulut geçer belki

ve ben yine kendime doğarım.

Sessizce sabah sızar aralıktan

ışık dokunur yorgun yüzüme

hiç istemesem de içimden

küçük bir umut geçer.

Belki bugün de ağır geçecek

belki yüküm yine aynı kalacak

ama her şeye rağmen

bir adım daha atacağım...

Hüseyin YANMAZ

19.04.2026