Neriman 2

Tamam, bırakın dostlar artık ısrar etmeyi,

Devam edeceğim de önce söyleyin çayı.

Kesmesine kestik ya düğündeki pastayı,

Nerdeyse yarısını kendi aldı Neriman.

Konuklar gitti, salon sessizliğe boğuldu.

Toparlandı takılar, az falan da değildi.

Annesi, babasına bir de ona dağıldı,

Adaletli şekilde üçe böldü Neriman.

Balayısız olur mu? Tam üç valiz doldurdu.

Benim giyecekleri bir poşete aldırdı.

Açık büfe otelde ne bulduysa saldırdı,

Hiç göbeği yoktu ya, orda saldı Neriman.

Balayını boş verin, geçelim o mevzuyu.

Bu konuda unutmam tek şunu ömür boyu:

Lazımmış bunun için bir bal ile bir ayı.

Bilin bana ne düştü, malum baldı Neriman.

Dedim, ailelere uğrayalım dönünce,

Ellerini öpelim sizinkilerin önce.

Gittik, bir hafta kaldık, hiç bitmedi eğlence.

Hemen hemen uykuda bile güldü Neriman.

Görmeye geldi sıra annem ile babamı.

Lakin bilemezsiniz sevdiğimdeki gamı.

İnanın, zar zor ettik o gün orda akşamı.

Bizimkilere karşı sanki eldi Neriman.

Çıktık, başladı ısrar, verdim bizim mızmıza.

Tam vardık mahalleye, geldi görünür kaza.

Birdenbire basınca fren yerine gaza,

Kiralık arabayla eve daldı Neriman.

Krediyle yaptırdım ev ile arabayı.

Sormadı nerden gelir bu değirmenin suyu.

Kem küm ettim, getirdim altınlara konuyu.

O an dilini yuttu, tıpkı laldi Neriman.

Diğer gün üzerinde temizlik elbisesi,

Belli ki küsmüş bana, asla çıkmadı sesi.

Benim kayışlar koptu, attı kafamın tası.

Öyle görünce beni dile geldi Neriman.

Bir elinde terliği döndü, "Hayırdır?" dedi.

Mutfağa vardı geldi, başucumda bekledi.

Silahlarına şimdi merdane de ekledi.

İnanın ki sinirden mosmor oldu Neriman.

Dedim, gönül sürurum, çıkar o elbiseyi.

Evin reisi yapar bu evdeki her şeyi,

Yemek, ütü, bulaşık, hatta demlerim çayı.

Mutluluktan o anda dondu kaldı Neriman.

Şimdi diyeceksiniz, kaptırmışsın ipleri.

Bense geçim ehliyim, duydunuz sebepleri.

Artık eve döneyim, başlarsa tripleri,

Bilin ki saçlarımı tek tek yoldu Neriman.