Vazgeç Gönül

Hayat dediğin bir darlıktır,

Ölüm dedikleri varlıktır,

Dünyaya aldanan alıktır,

Gönül vazgeç dünyadan.

Mor sümbüllü bağın mı var?

İpek yüklü kervanın mı var?

Ölmemeye kavlin mi var?

Gönül vazgeç bu dünyadan.

Çıplak doğdun çıplak öleceksin,

Toprak altına çıplak gireceksin,

Elbet sende bunu öğreneceksin,

Gönül vazgeç bu dünyadan.

Ana, baba, gardaş hepsi yalan,

Dünya dedikleri koca bir talan,

Her yeri sarmış yılanlarla çıyan,

Gönül vazgeç bu dünyadan.

Murat gördün mü bu dünyada hiç, 

Narh nerde kaldı hani nerde rayiç?

Sen çivi oldun diğer insanlar çekiç,

Gönül vazgeç bu dünyadan.

Onca yaşadın da bir murada erdin mi?

Ana-baba, hısım-akraba günü gördün mü?

Vefayı, dostluğu ömrünce hiç bildin mi?

Gönül vazgeç bu dünyadan.

İnsanlar menfaatleri kadar vardır,

Yaz günü yağan bembeyaz kardır,

İçinde yanan ise sönmez bir hardır,

Gönül vazgeç bu dünyadan.