Kalbi Terk Etmek Furkan Suresi 30 Ayet Üzerine

Vahyin Mahzunluğu ve "Mehcur" Bırakılan Hayatlar:

İnsanlık tarihi boyunca gönderilen her ilahi mesaj, insanı "karanlıktan aydınlığa" çıkarmayı hedefler. Ancak Furkan Suresi 30. ayet, bu yolculuğun en trajik durağına işaret eder.

Resulullah (sav) der ki: "Ey Rabbim! Kavmim bu Kur’an’ı büsbütün terk edilmiş (mehcur) bıraktı."

Bu cümle, kıyamet sabahına kadar yankılanacak bir sızı olmalıdır.

"Mehcur" kelimesi, bir şeyin var olduğu halde yokmuş gibi davranılması, değerinin yitirilmesi ve hayatın dışına itilmesi demektir.

Bu ayet, Kur’an’ın fiziksel olarak yok edilmesinden değil, işlevsel olarak terk edilmesinden bahseder.

Bir Müslüman toplumu düşünün ki, ellerinde dünyanın en büyük hazinesi var ama onlar bu hazineyi açıp bakmıyor, içindekilerle hayatlarını imar etmiyorlar.

Bugün Kur’an ile ilişkimiz maalesef çoğu zaman "duvarda asılı kutsal bir nesne" veya "estetik bir ses sanatı" olmanın ötesine geçemiyor. Onu sadece sevap kazanmak için okuyor, fakat dertlerimize derman, sorularımıza cevap bulmak için ona başvurmuyoruz.

Oysa Furkan Suresi’nin bütününe baktığımızda, Allah’ın azametini ve kâinattaki nizamını görürüz. 30. ayet bize şunu söyler: Rehberi terk eden, yolu şaşırır.

Eğer biz Furkan’ı (doğruyu yanlıştan ayıran ölçüyü) terk edersek, zihnimiz her türlü batıl düşüncenin işgaline açık hale gelir. Kur’an’ı mehcur bırakmak, aslında kendi ruhumuzu mehcur bırakmaktır.