İçimdeki Sırat

İçimdeki Sırat

Kurtulur içimdeki şeytanlar benden,

Azat ettiğim her düşünceden.

Korkak, belki hain,

Bahar kadar kirli umutlarım;

Yarının isinde kararmış

Gözlerimden sızan kanlar,

Bir gülden beter kırmızı.

Ölüm kadar temiz dudaklarım,

Korkuyorum kendi şeytanlarımdan.

Özür dilerim kendimden,

Sevgiden mahrum kalbimden,

Yetiştiremediğim çocukluğumdan,

Yarım bıraktığım bütün kendimden.

Affedin beni,

İçimde büyüttüğüm

Duygu dolu, delirten şeytanlar.

Yarın geçeceğim Sırat'tan;

Belki bir dua olur adım,

Belki Tanrı'nın merhametinde

Çözülür ruhumun düğümleri.

Azat eder Tanrı

Ruhumu bu kafesten.

Elveda,

Kuru, sıska bir et yığını beden.

Ebedî bir sessizlik bekler beni;

Ya da sonsuz bir sabah...

Affet beni, Tanrım,

Günahlarımdan önce

Günahkâr sandığım benliğimden.