Edebiyat ve Kültür Platformu
Tülû Ayla
Tül-ü Ayla
Bir suskunluğun eşiğinde başlar gece,
Zaman,
asumana düşen bir gölge kadar
ağır.
Söz,
henüz doğmamış bir yıldızın
sükûnetinde
kıvrılır.
O sükûnet ki
ellerimin boşluğu tutuşunda tutuşur...
Dil bükülür,
büküldükçe söylemez
Lal bir makama evrilir
sessizliğin tınısında
yankılanır...
Uzak bir yolculuktur,
menzili gözlerimin.
Acı kahve camların buğusunda
dokur incilerimi
Damağa dayanmış
bir acıdır
hasretin.
Dimağ suskun
Kelimeler uçuşur zihnimde,
kelebek olur ellerine,
avucuna bak!
Kaç kelebek titreşir boşluğunda...
Avuç içindeki sızı,
İşte bu senin adındır;
Tül-ü Ayla
Her duayla...
O boşluğa düşer,
titrek kanatlarımın sesi.
Duyuyor musun?
Görüyor musun?
Hissediyor musun beni?
Gitme,
o kelebekler konsun ellerine
Sonumuz bahar olsun.
Tcpassenger_ierdoğan
20.10.2025 Ankara
Fevkaladeninfevkindegezerinsan
fenafillahzamanıherkesfarketmez.
Tülû Ayla başlıklı yazı Tcpassenger tarafından
14.08.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.