Uykusuz Gecelerde

Uykusuz Gecelerde

Şu uykusuz gecelerde, hasretle uyumak çok zor

Kapanmayan pencerede, beklemek gönülde bir kor

Ay gölgeler bırakırken, eski bir hatıra doğar

Her özleyen yürek bilir, geceler getirir efkâr

Sokak lambası titrerken, sessizliğe döner gece

Karanlığa karışırken, gönül söyler hep gizlice

Bir yıldız kayıp giderken, dilek kalır çok uzakta

Umut ince bir yol çizer, kalpte açar başka diyar

Saat geceyi bölünce, kim gönülden haber sorar

Sessizlik dile gelince, her köşe bir iz mi arar

Göz kapıda bekler durur, vakit akıp uzaklaşır

Özlem içe çöreklenir, karşısına çıkar duvar

Sabahın rengi solukken, gözler yine yolu gözler

Çay masada soğur iken, saat nice şeyler söyler

Bir kuşkanadını açar, mavi göklere süzülür

Bekleyen yorgun düşse de, düşlerinde akar pınar

Geçmiş kapıyı çalınca, bir ses odalarda kalır

Hatıralar çoğalınca, gönül derin nefes alır

Takvimden yaprak eksilir, kimse vakti geri sarmaz

Uzakta bir ezgi çalar, perde perde eser rüzgâr

Yağmur cama vurup geçer, duvarlarda gölge gezer

Her damlada bir söz büyür, sessizlik anlamı sezer

Şafak ince ince doğar, ufuklarda renkler artar

Gecenin son durağında, gönül verir nice karar

Her ayrılık uzun değil, bazen sonu güzel olur

Beklemek yalnız keder mi, sabır gönülde kor olur

Anılar kaybolup gitmez, kalpte başka şekle döner

Günün birinde sessizlik, gönülde yükselir hisar

Mehmet der ki her karanlık, bir aydınlığa erişir

Özlem sabrı sınasa da, gönül umutla gelişir

Gece sonsuza dek sürmez, güneş yine doğup parlar

Sabaha güvenen kalpler, yeni günde bulur bahar

Mehmet Aluç