Söyle Hafız

Düşlerim tekbir getiriyor, be hafız aslı astarı var mıdır, hadi söyle…

Yalnızlığın ikramı bir avuç şiirden geçer

Sözcüklerin rakımı ise ulaşılmaz

Gel gör ki yürek sevdikçe, değer

Görmek ister

Mevsimin muadili sıcağın hükmettiği

Sözcüklerinse kayıp sureti

Ne hüzün durdurabilir beni ne de hasret

Cıvataları sökülmüş ruhunsa takribi neye denk düşer ömrü?

Göğün kompetanı bulutlara öykünmekse en güzeli

Uçmak alabildiğine ve özgürce

Sevgininse müdavimi

Ne senden ne benden geçer ekseni

Rabbin meali ve hüküm verdiği

Gıyabında söylenenlerin

Ruhun meddücezri bilinmeyenin

Aşkınsa kayıp ederi

Ayıp olmasa gerek bir dostun serzenişi

Müridiyim yorgunluğun

Ey, kâfir yıllar nasıl da vurgun yedim sizden

Kelamı yitik bir derviş gibi

Selamı kapkaça uğramış yüreğin öksüz hicri

Şimdilerin değil yarınların hayali

Ölmekse geç kalsın biraz

Yaşama doymadığım kadar da sonlanmadı

İçimdeki naz

Kelepir yürekler üç artı bir midir sevişler?

Kamburu çıkmış şu derviş

Yoksa tek gören ben miyim gibisinden bir serzeniş

Kalp gözüm zihinsel gücüm

Ne de çok önsezim

Renklere bulaştığım şu büyülü devran

Gel gör ki yoktur bana eşlik eden

Miadı da dolmuş hele ki aşkın

Mizacı zaten bir hoş yalnızlığın

Kalbin beyitleri

Sevdalı şehrin surlarında saklı adeta sureti

Eşleştiğim kadar şu iki yaka

Hem şehrin hem benim nasıl ki gelmedi bir araya

Hicabın eşiğindeyim

Yalnızlığın beşiğindeyim

Hem pışpışlarım kendimi

Hem de aklıselim ahkâm keserim

Kısaca hafız bak burada da lafı keserim

Mademki sessizliğe büründün sen de

Gördüm ki hata bende

Gönlün sureti saklı şiirimde

Şiir ise iç cebimde

Demem o ki:

Şiirdir benim fıtratım figanım

Yankısı duyulan yazmaya doyamadığım fermanım…