Mührü Hifa

Mizan kozasında kirpiklerin sıratı neşter

Ruhun, ruhuma şerik olduğu doğrudur... 

Sabıkalı hisler nezaretinde kahrın gerdanımda kurdele 

Ninova nedameti mizacımda pervin yıldızı 

Kırılgan sabahlar katliam arifesinde  

Gönlüm fay hatları kırılgan

Mağrur tutkular gün batımında martı kanadı

Mahcubiyet zılgıtlarında şerlenirken şehir

Gönlüm sokak araları adımların gergefinde ziyan

Hifa salınacağında devşirilirken vuslat firaka 

Nuruaynım; soluklarımda darağacı filizlendiği doğrudur…

Kabir izdihamında gelincik çiçekleri katran

Zuhurat telaşında çocuklar ak saçlı

İlişince tebessümlerin hüznüme fırtınasız alabora olduğum doğrudur…  

Fıtrat merceğinde cemreler çöl vesikalı

Bakışlarımda Nil nehri güzergâhında namütenahi kuyular 

Damarlarımı çalkalarken gam menderesleri 

Uykusuz hülyaların şebnem yağmurları

Ferahlık ziyanında sollar iken yokluğuna güller

Damağımda kelamların is kokusu kader

Sürurum hokka meşguliyetinde derdest

Ey hicran sonrası saadet miracı..! 

Lütfet göğsün deryasından yek lahza şefkat 

Gamzelerin dehlizlerinden yükselirken dolunay

Bakışlarımdan oku hasretimi…

Göğsüm kardelenleri çerçi ziyanında;

‎Talebe talimimde vuslatın zehri, şerbet.

‎Tevekkül berzahında bakışların kadrajı hüsûf olduğu doğrudur…

‎

‎Doğrudur; avuçlarımda tebessümlerinden iklimler olduğu,

‎Avuç avuç hasretinden simamın nurlandığı doğrudur.

‎Doğrudur; münzevi rıhtımında, kâkülünde A’raf kurulduğu...

‎Murdar sevdalar izdüşümünde narçiçekleri adınla solduğu, doğrudur.

‎Şem-i şebistanım; yokluğundur külfet, nedamet ve ziyan.

‎Hadi katre katre bozguna uğrat mahrumiyetimi!

‎Hadi, açıldı sema kapıları:

‎Ruhum ruhun...

‎İpekten kapılar ördü örümcekler,

‎Yarıldı ay,

‎Feri söndü karanlığın,

‎Tutuşturuldu cehennem;

‎Mevâ cennetim sen!

‎Doğrudur; sensiz genzim düğümlere müptela olduğu,

‎Varlığın cümle gamı, kederi bertaraf ettiği doğrudur…

20260825

1414

Mührü Hifa