Yeşil Denizler

Çocukluğum tabelası silik, kayıp bir peron

Gençliğim ise şehirler arası, demirleri paslı, yıkık bir terminal.

Özgürlük tekli bir koltuk, hürriyet cam kenarı

Tekerlek üstü biletim ya da hep kapı arkası.

Temiz bir yüz, elinde yılan derili çantası

İpekten kumaşa sarılmış et ve kemik torbası.

Yanında haram yemekten doymayan şişko bir hayırsever

Tevazuda evde yok, lakin kibirden dikilmiş kravatı.

Cebinde yeşil damgalı pasaport, burjuva bir tatil

Ruhsuz başkentlerde gezer iki vizesiz gafil.

Oysa bana kutsaldı, sana batıl zeytin-peynirli sofralar

Aşkı redde götürdü seni yerden ısıtmasız parkeler.

Sen aynı mısın hâlâ; korkak, züppe ve biraz deli?

Kapatır mı kâkülün yine o yeşil denizleri?