Değmesin Didarına Dar I Efkar

Değmesin didarına dar-ı efkar

Değmesin divane derun gam-ı ağyar

Sensin viran handa açan nevbahar,

Firkatin cihana derdest, zulümdür

Sensin gönlümün şah-ı iktidar

Vuslatın bir katre olsa bahtıma,

Yeter cihanın bütün saltanatıma

Yıkıldı tahtı revan gözlerinde pare pare

Nar-ı hicran düştü gönül sarayıma

Ağlasın ayn-ı çile, nazarım can-ı viran

Sensiz sen açan gülde bülbül nadan-dır

Ne saray ister bülbül, ne gülü revan

Felek kahretsin kastına dönsün devran

Toprak olsa da cismim, aşkındır baki kalan,

Mühürlensin dudaklar, adından gayrı kelama

Can fedadır Bir katre kevserin suyuna

Gülşen-i ömrüm varsın gülsün halime

Gülşeni neyleyim sen yoksan